گروه ترجمه، آزاده بهرامجي؛ گروهي از انسان شناسان که در شهر آدنيان گوست پرو مشغول جست وجو و اکتشاف بودند به طور اتفاقي گوري دسته جمعي که در آن کودکان زيادي دفن شده بودند را پيدا کردند. اين کودکان همه در زمان جنگ هاي داخلي پرو بين سال 1980 تا 2000 در اثر اصابت گلوله به قتل رسيده اند.

بر اساس ادعاي دولت اين گور بزرگ ترين گور دسته جمعي پرو است. در اين گور 100 کودک که از روي عجله به داخل گور پرتاب شده اند آرميده اند.

اين قبر دسته جمعي کودکان در پيتوس- در فاصله 3500 متري از سطح دريا- در 350 کيلومتري جنوب شرق ليما واقع است. اين منطقه بلافاصله پس از کشف شدن اين گور از سکنه خالي شد. از 13 دسامبر سال 1984 که 123 زن، مرد و کودک در اين شهر سلاخي شدند تعداد زيادي خانوار در پيتوس زندگي نمي کنند.

بر اساس ادعاي دولت اين کودکان توسط پارتيزان هاي شورشي به قتل رسيده اند. استاني که اين شهر در آن قرار دارد يکي از فقيرترين استان هاي پرو است براي همين اکثر شورش هاي مائوئيست ها از اين شهر آغاز شده است.

آنچه از اين شهر باقي مانده تنها ساختمان هاي خراب شده و ديوارهاي فروريخته است. حتي ساختمان کليساي شهر هم يک جاي سالم ندارد و هر لحظه احتمال ريزش آن مي رود. دانشمندان پس از رسيدن به اين شهر اقدام به بازسازي سالم ترين خانه آن کردند تا بتوانند در زمان اقامت دوهفته يي خود امنيت نسبي داشته باشند.حدود 70 هزار نفر در زمان درگيري هاي پرو کشته و دزديده شدند. در زمان درگيري ها تعداد زيادي کودک و زن مورد تعرض و سوءاستفاده قرار گرفته و سپس به بدترين شکل سلاخي شده اند. کريستينا اوزابال دادستان اين پرونده که بر روند کار بررسي اجساد نظارت دارد، مي گويد؛ «سخت ترين قسمت کار مواجهه با گوري است که پر از اجساد کودکان است.»

هم اکنون اقوام اين کودکان در کنار انسان شناس ها در تلاشند اجساد عزيزانشان را از گور خارج کرده و در گورهاي انفرادي دفن کنند. رزا کوئيپس در حالي که به محل يکي از گورها اشاره مي کند مي گويد؛ «پدر و مادر من و عموهايم بايد در اين گور دفن شده باشند زيرا زماني که شورشي ها به شهر رسيدند آنها هنوز خانه را ترک نکرده بودند. از آنها هم اکنون چيزي جز استخوان نبايد باقي مانده باشد.»

اريلو کنداري شکي ندارد که مادر و برادرهايش در اين گور آرميده اند. او مي گويد؛ «زماني که سربازها به مزرعه ما آمدند من خودم را در جايي پنهان کردم. آنها پس از کشتن مادر و برادرهايم دام ها و مواد غذايي ذخيره شده را به سرقت بردند.»او ادامه داد؛ «اگر بتوانم جسد مادرم را پيدا کنم حتماً او را در کنار جسد برادرهايم خاک خواهم کرد.»ماريا کوئيپس 70 ساله به ياد دارد که چگونه پس از حمله شورشي ها به کوه پناه برد. او گفت؛ «شورشي ها زماني که وارد شهر شدند به دنبال کشاورزان و دامدارها گشتند. من به کوه فرار کردم ولي دخترم حاضر نشد با من بيايد. او فکر مي کرد اگر با شورشي ها همکاري کند حتماً جانش حفظ خواهد شد. من خيلي به او اصرار کردم که همراه من بيايد ولي او راضي نشد در آخر هم به دست شورشي ها کشته شد. شورشي ها تمام دارايي هاي ما را به سرقت بردند و خانه ما را به آتش کشيدند. زماني که ما از کوه به شهر بازگشتيم نه خانه يي براي زندگي داشتيم و نه حيواني براي امرارمعاش.»او ادامه داد؛ «پس از اينکه شورشي ها مجدداً به شهر بازگشتند همسر من را در ساعت پنج بعدازظهر از درون چادري که در آن سکونت داشتيم بيرون کشيدند و در وسط مزرعه او را به رگبار بستند.»خارج کردن اين اجساد از گور کار بسيار خطرناکي است زيرا اين گور دسته جمعي در مسير تردد قاچاقچيان مواد مخدر قرار دارد. انسان شناس ها و دانشمندان به شدت نگرانند که مبادا هدف گلوله شورشي ها قرار بگيرند.

خوزه پابلو بارايبار رئيس گروه خارج کردن اين اجساد از گور بيان داشت تاکنون 60 جسد را از گور خارج کرده اند. دانشمندان پس از اتمام کار استخوان هاي باقي مانده را براي تعيين هويت آنها به آزمايشگاه خواهند برد تا تعيين کنند هر يک از استخوان ها به چه کساني تعلق دارند. تعيين هويت اجساد دست کم دو ماه زمان خواهد برد.دانشمندان تاکنون هويت 269 جسدي را که از گورهاي دسته جمعي مختلف پيدا شده اند، تعيين کرده اند.

مشاوره جهت تهیه و تدوین پروپوزال های تخصصی در تمامی رشته ها

اخذ پذیرش از دانشگاه های معتبر مالزی در تمامی رشته ها  

Email:  This e-mail address is being protected from spambots, you need JavaScript enabled to view it

نظرات (0)

دریافت نظرات این خبر از فید

نام

ایمیل

نظر

کوچکتر | بزرگتر

ارسال نظر